شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17752

گفت مردم ز تشنگی دریاب / آتشم را بکش به لختی آب

کلاه سعادت یکی بر سرش / گلیم شقاوت یکی در برش

در لب تشنه ما بین و مدار آب دریغ / بر سر کشته خویش آی وز خاکش برگیر

بر در شاهم گدایی نکته‌ای در کار کرد / گفت بر هر خوان که بنشستم خدا رزاق بود

دوستان را دیده‌های عیب‌بین پوشیده است / عیب خود را از زبان دشمنان باید شنید

پرده مردم دریدن پرده عیب خود است / عیب خود می‌پوشد از چشم خلایق عیب‌پوش

به عیب خویش بپرداز تا شوی بی‌عیب / مباش آینه عیب دیگران زنهار

با هزاران چشم می‌جوییم عیب خویش را / چون رسد نوبت به عیب خلق، ستاریم ما

روشن دلان خوش آمد شاهان نگفته‌اند / آیینه عیب‌پوش سکندر نمی‌شود

با من دلشده گر یار نسازد چه کنم / دل غمگین مرا گر ننوازد چه کنم؟

روشنی طلعت تو ماه ندارد / پیش تو گل رونق گیاه ندارد

بشنو از نی چون حکایت می‌کند / وز جدایی‌ها شکایت می‌کند