شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20238

هر صبحدم نسیم گل از بوستان توست / الحان بلبل ازنفس دوستان توست 

یوسف به بندگی ات کمر بسته بر میان / بودش یقین که ملک ملاحت از آن توست 

هر گر نشان ر چشمه ی کوثر شنیده ای ؟ / کو را نشانی از دهن بی نشانی توست

این باد روح پرور از انفاس صبحدم / گویی مگر ز طره ً عنبرفشان توست

تو گویی اشیا گنجینه‌هایی از رازهای شگفت خلقت هستند، اما تو تا به حال درنمی‌یافته‌ای.

تا با خاک انس نگیری، راهی به مراتب قرب نداری.

معلم پای تخته رسید؛ گچ را گرفت؛ برگشت و گفت: «خرگوشی می‌کشم تا بکشید.»

از آن، دو دست جامۀ نیکو ساختیم و روز سیوم به مجلس وزیر شدیم.

امروز قدر پند عزیزان شناختم                                                   یا رب روان ناصح ما از تو شاد باد

یاد باد آن که سر کوی توام منزل بود                                         دیده را روشنی از نور رُخَت حاصل بود 

بیا که ترک فلک خوان روزه غارت کرد                                        هلال عید به دور قدح اشارت کرد

هر که در سایه عنایت اوست                                                       گنهش طاعت است و دشمن دوست

ز جام عشق او مستم دگر پندم مده ناصح                                      نصیحت گوش کردن را دل هشیار می‌باید

نمی‌توان به خس و خار کشت آتش را                                          یکی هزار شود عشق از نصیحت‌ها

دل‌های غم ندیده پذیرای پند نیست                                            آن‌جا که درد نیست، سخن سودمند نیست

اگر مراد نصیحت کنان ما این است                                             که ترک دوست بگویم تصوری است محال