شرکت در آزمون آنلاین پیام‌های آسمان هشتم - درس 1-آفرینش شگفت انگیز | آزمون شماره 3119

 ممكن نيست خداوند حكيم، اين جهان شگفت‌انگيز را بيهوده آفريده ‌باشد.

نمي‌توان گفت تمامي امور جهان هستي، به طور تصادفي به‌وجود آمده و كسي آن‌ها را نساخته است.

انسان خود بهتر از هر كسي نيازهاي خود را مي‌داند و توان برطرف كردن آن‌ها را دارد.

خداوند به ما انسان‌ها عقل داده‌است تا فكر كنيم و از دنياي پيرامون خود درس خداشناسي بياموزيم.

گلی جز سخن دید هرگز کسی؟ / که بی‌آب و بی‌نم همیشه طری (شاداب) است؟

نبینی که بر آسمان و زمین / مر او را خداوندی و مهتری است؟

از هر چه حاجت است بدو بنده را، خدای / کرده ‌است بی‌نیاز در این رهگذر مرا

شکر آن خدای را که سوی علم و دین خود / ره داد و سوی رحمت بگشاد در مرا

همه آن کن که گر بپرسندت / زان توانی درست داد جواب

گر بترسی ز تافته‌ی دوزخ / از ره طاعت خدای متاب

ستم مپسند و نه جهل از تن خویش / که عقل از بهر این دادت خداوند

ز فعل خویش باید ساخت امروز / تو را از بهر فردا خویش و پیوند

تلاش می‌کنیم زبان‌های مختلف یاد بگیریم در حالی که زبان مادری خود را به خوبی بلد نیستیم و نمی‌توانیم با آن، به راحتی با دیگران ارتباط برقرار کنیم.

در حالی که می‌دانیم عمر ما کوتاه است و فرصت زیادی برای حیات نداریم، زمان کافی را به خود یا اطرافیانمان اختصاص نمی‌دهیم و کارها را به بعد موکول می‌کنیم.

به آهستگی در حین رانندگی هستیم و حیوانی در جاده، از برابر ما می‌گذرد. اگر بپرسند آن حیوان چه بوده است،‌ برمی‌گردیم و عقب را نگاه می‌کنیم.

نشانی محلی را نمی‌دانیم و از کسی می‌پرسیم، امّا اندکی بعد دوباره آن نشانی را از شخصی دیگر هم می‌پرسیم تا از صحّت آن مطمئن شویم.

یکی را دیدم اندر جایگاهی / که می‌کاوید قبر پادشاهی
به دست از بارگاهش خاک می‌رفت / سرشک از دیده می‌بارید و می‌گفت
ندانم پادشه یا پاسبانی / همی‌بینم که مشتی استخوانی

خبر داري که سيّاحان افلاک / چرا گردند گرد مرکز خاک
در اين محرابگه معبودشان کيست / وزين آمد شدن مقصودشان چيست
چرا اين ثابت است آن منقلب نام / که گفت اين را بجنب آن را بيارام

چو روي پسر در پدر بود و قوم  / نهان خورد و پيدا به‌سر برد صوم
که داند چو در بند حق نيستي / اگر بي وضو در نماز ايستي
پس اين پير از ان طفل نادان ترست / که از بهر مردم به طاعت در است

چند گویي که بدانديش و حسود / عيب‌گويان من مسکينند
گه به خون ريختنم برخيزند / گه به بد خواستنم بنشينند
نيک باشي و بدت گويد خلق / به که بد باشي و نيکت بينند