شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوازدهم : کنایه

آرایه‌های درج شده در برابر کدام گزینه نادرست است؟

می‌جهد برق جمالی که دهد اجر فراق / کیست تا مژده به یعقوب و زلیخا ببرد (تشبیه _ تلمیح)

دردا که از آن آهوی مشکین سیه‌چشم / چون نافه بسی خون دلم در جگر افتاد (کنایه _ تشبیه)

با دوست باش گر همه آفاق دشمن‌اند / که او مرهم است گر دگران نیش می‌زنند (مجاز _ کنایه)

ای دل ار سیل فنا بنیاد هستی برکند / چون تو را نوح است کشتیبان ز طوفان غم ‌مخور (تلمیح _ تضمین)

با توجه به ابیات زیر کدام گزینه نادرست است؟

«شنیدم که جمشید فرّخ‌سرشت / به سرچشمه‌ای بر به سنگی نوشت

بر این چشمه چو ما بسی دم زدند / برفتند چون چشم بر همزدند

گرفتیم عالم به مردی و زور / ولیکن نبودیم با خود به گور»

استفاده از دو نشانه برای یک متمم

وجود آرایه‌های همچون واجآرایی، کنایه و جناس همسان

تأکید ابیات بر ناپایداری دنیا و قدرت‌های دنیوی

سادگی و کوتاهی جملات و واژه‌ها

معنی عبارت کنایی کدام گزینه در مقابل آن نادرست آمده است؟

آن سهی سرو خرامان ز سر زلف سیاه / دل شوریده‌دلان می‌شد و در پا می‌ریخت (بی‌توجهی کردن)

جزع خون‌خوار تو گر خون دلم می‌ریزد / مردم دیدهٔ من غرقهٔ خوناب چراست؟ (نگران شدن)

آن پریچهره که جور و ستم آیین دارد / چه خطا رفت که ابروش دگر چین دارد (ناراحت و عصبانی بودن)

بگشاد نشان خود، بربست میان خود / بر کرد کمان خود، تا راه زند ما را (آماده شدن)

مفهوم کنایی همه‌ی ابیات به‌جز بیت ......... در مقابل آن درست نوشته شده است.

ای ســیّــد بــارگــاه کــونـیـن نـسّـابـه‌ی شـهر قاب قوسین

(نسابه‌ی شهر قاب قوسین: کنایه از پیامبر (ص))

گـفـته در گوش جانش حاجب باز کای شهنشه سر از گلیم برآر

(سر از گلیم برآوردن: کنایه از ترک گوشه‌گیری کردن)

هـمـه جـنـگ را گـرد کردن عنان ز بـالا بـه دشمن نمودن نشان

(عنان گرد کردن: کنایه از منصرف شدن از حمله)

طایر همتش از باد که در سر دارد دانه‌ی‌ سنبله با کاه برابر گیرد

(باد در سر داشتن: کنایه از غرور داشتن)

تعداد کنایه در کدام بیت متفاوت است؟

هر که چون صورت چین دیده به روی تو گشاد / چشم دیگر ز تماشای تو بر هم ننهاد

مگر آن لحظه رقیب تو ز من پوشد چشم / که رود خاک وجود من دلخسته به باد

چشم صیادت که آهو را نیاوردی به چشم / دام از بی‌حاصلی در هر گذر خواهد نهاد

گر حریفان تو ساقی به می از دست شدند / اهلی دل‌شده ناخورده می از پای افتاد

شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوازدهم : کنایه | آزمون شماره 16253