شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 9815

خطی نمی‌نویسی و یادی نمی‌کنی/ شمعی فرست مونس شب‌های تار را

وفایی نیست در گلها منال ای بلبل مسکین/ کز این گل‌ها پس از ما هم فراوان روید از گلها

عمرم فسانه شب هجران دوست بود/ آن هم به تیغ خواب اجل از میان گذشت

گو به نامرد فلک پای به کفشم نکند/ چه کنم گر به سر از ماه کلاهی دارم

زبان شعر ساده و روان است و پیچیدگی ندارد.

شعر در قالب مثنوی سروده شده و بعضی از قافیه‌ها دارای جناس هستند.

این شعر در رده تعلیمی ـ ‌عرفانی قرار می‌گیرد و شاعر از قالب داستان برای بیان مقصود استفاده کرده است.

کاربرد ساختار قدیمی فعل در متن دیده می‌شود.

آرایه‌های جناس و کنایه در ابیات استفاده شده است.

در برخی ابیات، تضاد دیده می‌شود.

قالب شعر قطعه است.

ابیات در ستایش خداوند است و در بیت اول، تلمیح وجود دارد.

ابراهیم گفت: ای کوه من تو را نمی‌گویم که برو؛ ولیکن بر تو مثل می‌زنم. 

ما قصدی عظیم کرده‌ایم و سرگشته کاری شده و چنین کاری که خود را کشتن در پیش داریم.

رابعه را پرسیدند: کی بنده از پروردگار بزرگ راضی شود؟ گفت: آن گاه که شادیش از مصیبت چون شادیش بر نعمت بود.

وزیر دیگر که ضدّ او بود گفت: ابنای جنس ما را نشاید در حضرت پادشاهان جز به راستی سخن گفتن.