شرکت در آزمون آنلاین زيست شناسی 2 - گفتار 1: گیرنده‌های حسی | آزمون شماره 10291

منفذ هر جوانه چشایی در نقطه مقابل محل خروج رشته‌های عصبی از جوانه قرار دارد.

آکسون‌های گیرنده‌های بویایی پس از خروج از بینی به لوب‌ بویایی می‌روند.

با ارتعاش استخوان رکابی، پیام عصبی به گوش درونی منتقل می‌شود.

حساسیت گیرنده‌های استوانه‌ای از گیرنده‌های مخروطی، نسبت به نور بیشتر است.

درد – فشار، انتهای دندریت نورون حسی بوده که توسط پوششی احاطه شده است.

حس تماس – فشار خون در دیواره ‌ی رگ های خونی، از نوع گیرنده مکانیکی می‌باشد.

دمایی – درد، انتهای دندریت یاخته عصبی است که توسط بافتی دارای ماده ‌ی زمینه ای حاوی کلاژن، احاطه شده است.

بویایی – میزان اکسیژن خون، از نوع گیرنده مکانیکی می‌باشد.

فقط در ماهیچه‌های اسکلتی، رباط ها و کپسول پوشاننده مفاصل مشاهده می‌شوند.

گیرنده‌های مکانیکی تماسی بوده که در بخش‌های مختلف بدن پراکنده هستند.

جزئی از دستگاه عصبی محیطی هستند که به بخشی در پشت ساقه مغز پیام عصبی ارسال می‌کنند.

پیام عصبی هر یک از این گیرنده ها مستقیماً به مغز وارد شده و مغز را از نحوه قرارگیری بخش های بدن مطلع می سازد.

1

2

3

4

به منظور تحریک نخستین گره رانویه، اتصال مولکول‌های ناقل عصبی به انتهای رشته دارینه در گیرنده ضروری است.

در پی افزایش غلظت یون‌های سدیم در محل پوشیده شده توسط غلاف میلین، کانال‌های دریچه‌دار پتاسیمی فعالیت می‌کنند.

به دنبال تغییر در شکل ظاهری در لایه‌‎های پیوندی اطراف انتهای دارینه، فعالیت نوعی پمپ پروتئینی در غشای گیرنده افزایش خواهد یافت.

پس از فعالیت انواعی از کانال‌های دریچه‌دار غشای گیرنده، ناقل عصبی مترشحه از گیرنده‌های حسی به یاخته پس سیناپسی متصل می‌شود.