شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 12344

بیرون نمی‌‌توان کرد الا به روزگاران (مستفعلن فعولن مستفعلن فعولن)

عقاب آنجا که در پرواز باشد (مفاعیلن مفاعیلن فعولن)

گدا را چو حاصل شود نان شام (فعولن فعولن فعولن فعولن)

مرا که دیده به دیدار دوست برکردم (مفاعلن فعلاتن مفاعلن فع لن)

گره ز دل بگشا وز سپهر یاد مکن / که فکر هیچ مهندس چنین گره نگشاد

 ساقی ار باده از این دست به جام اندازد / عارفان را همه در شرب مدام اندازد

 دوش از جناب آصف پیک بشارت آمد / کز حضرت سلیمان عشرت اشارت آمد

دمی با غم به سر بردن جهان یک‌سر نمی‌ارزد / به می بفروش دلق ما کز این بهتر نمی‌ارزد

این همه زورآوری و مردی و شیری

با چو تو روحانیی تعلق خاطر

توبه کند مردم از گناه به شعبان

دیدار تو حل مشکلات است

آثار رساند دل و جان را به مؤثر

زهی کار زهی بار که آن جاست خدایا

چه نقشیست چه نقشیست در این تابة دل‌ها

فروریخت فروریخت شهنشاه سواران

آخر نه دل به دل رود، انصاف من بده  /  چون است من به وصل تو مشتاق و تو ملول

تو جهان پاک داری نه وطن به خاک داری  /  چه شود اگر زمانی به جهان ما درآیی

تو مست خواب نوشین تا بامداد و بر من  /  شب‌ها رود که گویی هرگز سحر نباشد

کار فرو بسته‌ام هیچ گشایش ندید  /  تا گره زلف را کارگشا کرده‌ای