شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس پنجم : پایه های آوایی همسان (1) | آزمون شماره 8972

ز چشمم لعل رمانی چو می‌خندند می‌بارند / ز رویم راز پنهانی چو می‌بینند می‌خوانند

عمری است تا من در طلب هر روز گامی می‌زنم / دست شفاعت هر زمان در نیک‌نامی می‌زنم

چون سپندم آرزو حسرت کمین آتش است / تا به دوش ناله بندم محمل آرام را

ای ملک‌العرش مرادش بده / و از خطر چشم بدش ‌دار گوش

با دلارامی مرا خاطر خوش است / کز دلم یک‌باره برد آرام را

دو تا شد قامتم همچون کمانی / ز غم پیوسته چون ابروی فرّخ

ای که در زنجیر زلفت جای چندین آشناست / خوش فتاد آن خال مشکین بر رخ رنگین غریب

نخواهی که نفرین کنند از پست / نکو باش تا بد نگوید کست