شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1

مفهوم کدام بیت با دیگر ابیات متفاوت است؟

سعی‌ام این است که در آتش اندیشه چو عود خویشتن سوخته‌ام تا به جهان بو برود

سوختن در هجر و خوش بودن به امید وصال ساختن با درد و پس با بوی درمان زیستن

بسوز ای دل که تا خامی، نیاید بوی دل از تو کجا دیدی که بی‌آتش، کسی را بوی عود آمد

قول مطبوع از درون سوزناک آید که عود چون همی سوزد جهان از وی معطّر می‌شود

در همه گزینه‌ها به‌جز گزینه . . . «حس‌آمیزی» به کار رفته است.

بوی خوش تو هر که ز باد صبا شنید / از یار آشنا سخن آشنا شنید

کامم از تلخی غم چون زهر گشت / بانگ نوش شادخواران یاد باد

خار ارچه جان بکاهد، گل عذر آن بخواهد / سهل است تلخیِ می در جنب ذوق مستی

اگر دشنام فرمایی و گر نفرین دعا گویم / جواب تلخ می‌‌زیبد لب لعل شکرخا را

کلمات مشخص شده در همه عبارات به‌جز . . . هسته گروه خود محسوب می‌شوند.

نگاه‌های اسیرم را هم‌چون پروانه‌های شوق در این مزرع سبز آن دوست شاعرم رها می‌کنم.

کلمات آسمانی قرآن با صدای گرم خواننده همه‌جا طنین می‌افکند.

شاید آواز دلاویز و نغمه پرشور چنگ رودکی در شهرت غزل‌هایش بی‌تأثیر نبوده است.

دید اجتماعی نیما که در سروده‌های نمادین و انتقادی او تجلی می‌یابد، در ادب نوین فارسی جایگاه ویژه دارد.

همهٔ ابیات با عبارت زیر تناسب مفهومی دارند، به‌جز:

«به شدتی که از روزگار پیش آید، نباید نالید و از فضل و رحمت کردگار، جلّ جلاله و عم نواله، نا امید نباید شد.»

رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند / چنان نماند و چنین نیز نخواهد ماند

از دیده گر سرشک چو باران چکد رواست / کاندر غمت چو برق بشد روزگارِ عمر

دلا چو غنچه شکایت ز کار بسته مکن / که باد صبح نسیمِ گره‌گشا آورد

روز هجران و شب فرقت یار آخر شد / زدم این فال و گذشت اختر و کار آخر شد

مفهوم تمام گزینه‌ها به‌جز گزینهٔ .......... با بیت زیر یکسان است.

«کبوتری که دگر آشیان نخواهد دید / قضا همی بردش تا به سوی دانه و دام»

هر آن که گردش گیتی به کین او برخاست / به غیر مصلحتش رهبری کند ایام

من ببینم دام را اندر هوا / گر نپوشد چشم عقلم را قضا

نه دانا به سعی از اجل جان ببُرد / نه نادان به ناساز خوردن بمُرد

بر من قلم قضا چو بی من راندند / پس نیک و بدش ز من چرا می‌دانند؟

شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17154