شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هفتم: سبک و سبک‌شناسی (سبک خراسانی) | آزمون شماره 24006

نخستین آثار نظم فارسی پس از سیستان در منطقه خراسان بزرگ پدید آمده است

اوج آن در زمان سامانیان بوده است، سبک خراسانی را سبک سامانی هم می نامند

خراسان بزرگ شامل خراسان کنونی، افغانستان، تاجیکستان، ماوراءالنهر و ترکستان می شد

سبک دوره غزنوی را باید بینابین نام نهاد زیرا ویژگی های سبک عراقی نیز در آن به چشم می خورد

به باغ اندر کنون مردم نبرد مجلس از مجلس/ به راغ اندر کنون آهو نبرد سیله از سیله

در بزم ز رخسار دوصد شمع برافروز/ وز لعل شکربار، می و نقل فروریز

مکن خویشتن از رهِ راست گُم / که خود را به دوزخ بری بافدم

گشت بر من روز و شب چندان‌که گشت از گشت او/ موی من مانند روز و روی تو مانند شب

 آثاری که به زبان پهلوی تألیف شده بیشتر آثار دینی است و حتی رساله‌های غیردینی پهلوی هم‌ رنگ دینی دارند.

 محمدتقی بهار، نثر فارسی را در شش و شعر فارسی را در هفت دوره طبقه‌بندی کرده است.

نخستین آثار نظم زبان فارسی در دوره اسلامی، ابتدا در خراسان بزرگ (خراسان کنونی و افغانستان و تاجیکستان، ماوراءالنهر و ترکستان) پدید آمدند.

خروج شعر از دربار در قرن 5 و 6 هجری، موضوع شعر را محدود به مفاهیم خانقاهی کرد.

هر آن‌کس که جوید به دل راستی / نیارد به کار اندرون کاستی

تا همی گیتی بماند اندرین گیتی بمان / تا همی عزّت بنازد اندر این عزت بناز

همه خاک دارند بالین و خشت / خُنک آن‌که جز تخم نیکی نکشت

تو تا زنده‌ای سوی نیکی گرای / مگر کام‌ یابی به دیگرسرای