شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9225

با من به سلام خشک‌، ای دوست! زبان تر کن / تا از مژه هر ساعت لعل ترت افشانم

رازهای سر به مهر سینۀ میخانه را / از لب پیمانۀ خاموش می‌باید شنید

ما گر چه مرد تلخ شنیدن نه‌ایم لیک / تلخی که از زبان تو آید شنیدنی است

ز حرف سرد دل ما چو غنچه بگشاید / چراغ ما به نسیم سحر شود روشن

زسرکشان به بزرگی فروتني مطلب /  چه ممکن است خميدن رسد به گردن فيل

چون سایه هما که فتـادن عروج اوست / ز افـتـادگـی زیـاده شـود اعـتـبــار مـا

شبنم به آفتاب رسيد از فروتنی / افتاده شو مگر تو هم از خاک بر شوی

عزت از افتادگی خيزد که باشد در کنار  / جاي از افتادگی ، حرف کتاب افتاده را

هر شب ز پی طالع بد تا به سحرگاه / قطره ز مژه بارم و سیّاره شمارم

جان طالب جمال دل‌افروز یار ماست / غافل که یار ما همه دم در کنار ماست 

جسم خاک از عشق بر افلاک شد / کوه در رقص آمد و چالاک شد

قناعت کن ای نفس بر اندکی / که سلطان و درویش بینی یکی