شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 13260

نخورد هیچ توانگر غم درویش و فقیر / مگر آن روز که خود مفلس و مضطر گردد

قیمت بحر در آن لحظه بداند ماهی / که به دام ستم انداخته در بر گردد

گاه باشد که دوصد خانه کند خاکستر / خسک خشک چو هم صحبت اخگر گردد

کرکسان لاشه خورانند ز بس تیره دلی / طوطیان را خورش آن به که ز شکر گردد

دو‌اسبه پیک نظر می‌دوانم از چپ و راست / به جست‌وجوی نگاری، که نور دیده‌ی ماست      (نور)

مرا، که جز رخ او در نظر نمی‌آید / دو دیده از هوس روی او پر آب چراست؟                          (او)

به نور طلعت تو یافتم وجود تو را / به آفتاب توان دید کآفتاب کجاست                              (تو)

به قامت خوش خوبان نگاه می‌کردم / لباس حسن تو دیدم به قد هر یک راست              (حسن)

ماضی ساده، ماضی نقلی

ماضی ساده، ماضی مطلق

ماضی نقلی، ماضی مطلق

ماضی نقلی، ماضی نقلی

زبان در ذکر و دل در فکر آن نامهربان دارم/ نمی‌گردد به چیزی غیر نامش تا زبان دارم

به من گر آشنا بیگانه گردد جای آن دارد/ که با بیگانه، حرف آشنایی در میان دارم

خلل دارد یقین با هر که جانان را گمان کردم/ یقین پیش من است آن را که با مردم گمان دارم

تمنّایم زمین‌بوس است خاکم بَر دهان بادا/ توان بوسید گیرم، خاک کی اندر دهان دارم