شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 3: آرایه‌های ادبی | آزمون شماره 11292

حافظ از جور تو حاشا که مگرداند روی/ من از آن روز که در بند توام آزادم

شده انتظارم از حد، چه شود ز در در آیی؟/ ز دو دیده خون فشانم ز غمت شب جدایی

چشم حافظ زیر بام قصر آن حوری سرشت/ شیوۀ جنات تجری تحتها الانهار داشت

گفته بودی جگرم خون نکنی باز کجایی/ من ندانستم از اول که تو بی مهر و وفایی

همی كرد نخجير و يادش نبود/  از آن كس كه با وی نبرد آزمود

بخورد آب و روی و سر و تن بشست / به پيش جهان آفرين شد نخست

ز كشتی گرفتن سخن بود دوش  / نگيرم فريب تو زين در مكوش       

به كشتی گرفتن بر آويختند /  ز تن خون و خوی را فرو ريختند

صد باد صبا اینجا با سلسله می‌رقصند /  این است حریف ای دل تا باد نپیمایی

اگرچه مهر بریدی و عهد بشکستی /  هنوز بر سر پیمان و عهد و سوگندم

بار فراق دوستان بس که نشسته بر دلم / نیست میسرم دگر کز دل خود فروهلم

دگرش چو باز بینی غم دل مگوی سعدی/ که شب وصال کوتاه و سخن دراز باشد