شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 27032

ما را ز هجر خویش به ده گونه مرده کرد / اکنون عتاب و عربده ده مرده می‌کند

ور به حکــم آرید این پژمــرده را / من نخواهــم کرد زنـــدان مـــرده را

زنـــده به سخن باید گشـتـنـت ازیـراک / مرده به سخن زنده همی‌کرد مسیحا

عـیـسـی که مرده زنده همی‌کرد از نفس / بود آن نـفس هم از نـفس روح‌پرورم

چو آدمی به یکی مار شد برون ز بهشت / میان کژدم و ماران تو را امان ز کجا؟

رفت دی ‌رو ترش، کشته شد آن عیش کش/ عمر تو بادا دراز ای سمن تیزپا

که جان خود چه باشد برِ عاشقان؟ / جهان خود چه باشد برِ اولیا

سر مکش اندر گلیم و رو مپوش / که جهان جسمی است سرگردان، تو هوش

شعر، لحن روایی _ داستانی دارد.

توصیف در ابیات وجود دارد و زبان شعر، ساده است.

کاربرد شبکه معنایی (باغ، راغ، کوه) در شعر وجود دارد.

آرایه‌هایی چون جناس و تضاد در شعر وجود دارد.

داد به الفغدن نیکی بخواه                   زین تن منحوس نگون‌سار خویش

مال کم راحت است و افزون رنج          لاجرم مال می‌نخواهد عقل

گر شود عالم پر از خون مال‌مال           کی خورد بنده خدا الّا حلال

در معانی کوش نی در جاه و مال          زان‌ که جاه و مال را باشد زوال