شرکت در آزمون آنلاین
علوم و فنون ادبی 3
-
درس 6: آرایه‌های ادبی
| آزمون شماره 10326
1
چند بیت از ابیات زیر مشترکاً دارای آرایه‌های تضاد و پارادوکس است؟
الف: زان سوی بحر آتش اگر خوانی‌ام به لطف / رفتن به روی آتشم از آب خوش‌تر است
ب: بکن معامله‌ای وین دل شکسته بخر / که با شکستگی ارزد به صد هزار درست
پ: می‌خورم جام غمی هر دم به شادی رخت / خرم آن کس کاو بدین غم شادمانی می‌کند
ت: مثال عشق پیدایی و پنهان / ندیدم همچو تو پیدا و پنهان
ث: دو هفته می‌گذرد کان مه دو هفته ندیدم / به جان رسیدم از آن تا به خدمتش برسیدم
2
چند بیت از ابیات زیر دارای آرایه لف و نشر است؟
الف: ای شاهد افلاکی در مستی و در پاکی / من چشم تو را مانم تو اشک مرا مانی
ب: غلام آن لب ضحاک و چشم فتانم / که کید و سحر به ضحاک و سامری آموخت
پ: هر چه جز بار غمت بر دل مسکین من است / برود از دل من وز دل من آن نرود
ت: به لطف خال و خط از عارفان ربودی دل / لطیفه‌های عجب زیر دام و دانه توست
ث: شمع دل دمسازم بنشست چو او برخاست / افغان ز نظر بازان برخاست چو او بنشست
ج: از عفو و خشم تو دو نمونه است روز و شب / وز مهر و کین تو دو نمونه است شهد و سم
3
در کدام گروه از ابیات زیر آرایه لف و نشر مشوش وجود دارد؟
الف: گر ندیدی قبض و بسط عشق را / گریه مینا نگر، خندیدن ساغر ببین
ب: گر دهدت روزگار دست و زبان زینهار / هر چه بدانی مگوی، هر چه توانی مکن
پ: به لطف خال و خط از عارفان ربودی دل / لطیفه‌های عجب زیر دام و دانه توست
ت: چه باید نازش و نالش بر اقبالی و ادباری / که تا بر هم زنی دیده، نه این بینی نه آن بینی
ث: معنی آب زندگی و روضه ارم / جز طرف جویبار و می خوشگوار چیست
4
اگر بخواهیم ابیات زیر را به ترتیب داشتن آرایه‌های «پارادوکس - مراعات نظیر - تضاد - تلمیح - لفّ و نشر» مرتّب کنیم، کدام گزینه درست است؟
الف) شهری عشقم، چو مجنون در بیابان نیستم/ اخگر دل‌زنده‌ام، محتاج دامان نیستم
ب) گردد از خذلان دمادم عزّت من بیشتر/ هم‌چون یوسف دل‌گران از چاه و زندان نیستم
ج) دور کردن منزل نزدیک را از عقل نیست/ چون سکندر در تلاش آب حیوان نیستم
د) رفته چون مور از قناعت پای سعی من به گنج/ در تلاش مسند دست سلیمان نیستم
هـ) چشم و گوشم در پی دیدار و پند غیر نیست/ بلبل دستان‌سرای هیچ بستان نیستم
5
در بیت زیر کدام گروه از آرایه‌ها وجود دارد؟
«سیل دریا دیده هرگز برنمی‌گردد به جوی / نیست ممکن هر که مجنون شد دگر عاقل شود»
