شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 22354

ذکر او مرهم دل مجروح است و مهر او بلانشینان را کشتی نوح است

مشک آن است که خود ببوید، نه آنکه عطار بگوید

فلان را کرم بی‌شمار است و هنر بی‌حساب

خدای درگذارندۀ گناهان است و سترندۀ عیب‌های عذرخواهان است.

دو

سه

چهار

یک

اگر نان از بهر جمعیت خاطر می ستاند حلال است و اگر جمع از بهر نان می نشیند حرام

یکی بر سر راهی مست خفته بود و زمام اختیار از دست رفته عابدی بر وی گذر کرد

عاقلی را پرسیدند نیکبخت کیست و بدبختی چیست؟ گفت نیکبخت انکه خورد و کشت و بدبخت آنکه مرد وهشت

عامی متعبد پیاده رفته است و عالم متهاون سوار خفته ( مُتهاون: کسی که در کاری سستی کند)

دانست که تعجیل کرده‌ست و جانب تملک و تماسک را بی‌رعایت گذاشته.

الهی پایی ده که با آن کوی مهر تو پوییم و زبانی ده که با آن شکر آلای تو گوییم.

آن را ضایع و بی‌ثمرت نگرداند، و اهمال جانب و توهین منزلت ایشان جایز نشمرد.

الهی قبله عارفان خورشید روی تو است و محراب جان‌ها طاق ابروی تو است.