شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 11695

ندانست قارون نعمت‌پرست / که گنج سلامت به کُنج اندر است

ما ملک عافیت نه به لشکر گرفته‌ایم / ما تخت سلطنت نه به بازو نهاده‌ایم

دریغ و درد که تا این زمان ندانستم / که کیمیای سعادت رفیق بود رفیق

تا سر زلف پریشان تو محبوب من است / روزگارم به سَرِ زلف پریشان مانَد

از غم به ‌سان سوزن زرینم / در آرزوی سیم‌بر و دوشی

گردد می لعلی عرق از سرخی رویت / از عکس تو در آینه زنگار شود سرخ

به‌سان موج می‌بالم به طوفان / به رنگ شعله می‌رقصم در آتش

قصه حال پریشان من امشب ز غمت / به درازی چو سر زلف تو بگذشت ز دوش

چون ندید اندر دو عالم محرمی/ آفتاب روی تو پنهان بماند

هم‌چون بلال بر لب کوثر نشسته است/ خال لب تو گر چه سیاهی است بت‌پرست

آن‌که هم چون لاله از مهرش دل پرخون بسوخت/ سایه پرورد سهی سرو خرامان تو باد

درویش که هم‌چون سگش از پیش برانند/ او را به سراپردۀ سلطان که رساند

چهار

پنج

سه

دو