شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16284

 بگذار دستت راز دستم را بداند/ بی‌هیچ پروایی که دست عشق با ماست

 هزار بار بگفتم که گوشه گیر ای دل / ز چشم او که کمین شیوه‌اش کمین باشد

سخن کز سوز دل تابی ندارد / چکد گر آب از او آبی ندارد

مشام جان شد اندر چین زلف او بدانسان خوش / که درد سر کشد گر نافه آهوی چین بوید

با صدق و با شهادت رفتند مردوار/ گر رهروی تو نیز ره آن قطار گیر

صائب از بیداد گردون ستمگر دست داشت؟ / نیست از خون شهیدان سیری این بی‌باک را

توان به زنده‌دلی شد ز مردگان ممتاز / وگرنه سینه و لوح مزار هر دو یکی است

می‌شود روشن ز خاموشی چراغ عاشقان / در هلاک خویش چون پروانه بی‌تابیم ما  

به موج آویز و از ساحل بپرهیز                                                                      همه دریاست ما را آشیانه

ای تن آسان مانده در ساحل به استخلاص ما                                                     همتی بگمار کاندر موج طوفان اندریم

شوق چون ریگ روان منزل نمی‌داند که چیست                                                   موج این دریا لب ساحل نمی‌داند که چیست

دل گرداب بود ساحل ما                                                                                ما نه چون موج کناری داریم