شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 27542

من چشم از او چگونه توانم نگاه داشت/ کاول نظر به دیدن او دیدهور شدم

دی در گذار بود و نظر سوی ما نکرد/ بیچاره دل که هیچ ندید از گذار عمر

دوستان عیب کنندم که چرا دل به تو دادم/ باید اول به تو گفتن که چنین خوب چرایی

هر که عیب دگران پیش تو آورد و شمرد/ بیگمان عیب تو پیش دگران خواهد برد

بگیر و ببر زنده بر دار کن/از او نیز با من مگردان سخن

شده بر بدی دست دیوان دراز/ز نیکی نبودی سخن جز به راز

دیگران از شکست بنشینند/زلف او از شکست برخیزد

برید و درید و شکست و ببست/یلان را سر و سینه و پا و دست

استفاده از شبکه معنایی بین برخی واژگان

استفاده از واژه «گران» در معنی «سخت و با اهمیت»

تأکید بر قدرت جوانی

استفاده از کنایه

هر چه در زیر چرخ نیک و بدند / خوشه‌چینان خرمن خردند (حماسی)

اینان مگر ز رحمت محض آفریده‌اند / کآرام جان و انس دل و نور دیده‌اند (غنایی)

سواری چو من پای بر زین نگاشت / کسی تیغ و گرز مرا بر نداشت (تعلیمی)

گفتم: ای سلطان خوبان رحم کن بر این غریب / گفت: در دنبال دل ره گم کند مسکین غریب (نمایشی)