شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یکم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن‌های 7 و 8 و 9 | آزمون شماره 1399

بزرگانی چون نجم‌الدین کبری و کمال‌الدین اسماعیل در یورش ویرانگر مغول کشته شدند.

در اواخر دورۀ مغول، به دلیل برچیده شدن بساط حکومت آخرین خلیفۀ عباسی زبان رسمی و رایج عربی گسترش یافت.

وضعیت زبان و ادبیات فارسی در این دوره به دلیل وجود دربارهای ادب‌دوست و گرایش به تصوف و عرفان سامان یافت.

دوستداران فرهنگ و اخلاق به تصوف پناه بردند و به ادبیاتی روی آوردند که به مسائلی چون ترویج روحیۀ تساهل و تسامح و اعتقاد به دنیادوستی تکیه داشت.

قالب مثنوی برای ظهور عاطفه، اخلاق و عرفان میدان فراخی پدید آورد.

غزل در این دوره در کنار قصیده گسترش و رونق یافت.

کتاب «تاریخ وصّاف» از نمونه‌های نثر این دوره است که با موضوع تاریخی با گرایش به ساده‌نویسی نوشته شد.

شعر این دوره برخوردار از معانی عمیق دنیایی است. 

دیوان شمس _ مرصادالعباد من المبدأ الی المعاد

مثنوی عشاق‌نامه _ مثنوی جمشید و خورشید

نفحات‌الانس _ غزلیات حافظ

لمعات _ دیوان شاه نعمت‌الله ولی

دو

سه 

چهار

پنج