شرکت در آزمون آنلاین فلسفه 2 - درس 6: خدا در فلسفه (2) | آزمون شماره 18535

استدلال‌های عقلی معیار اوّلیۀ قبول یا رد هر حکمی هستند.

راه کسب معرفت به عقل منحصر نمی باشد.

 معرفت وحیانی به پیامبران الهی اختصاص دارد.

استدلال عقلی، شهود و وحی در موضوعات مشترک به یک نتیجه می رسند.

 همه ممکنات در رسیدن به کمالات و خیرات مشتاق‌اند.

هر موجود زنده‌ای میل به بقا و برآوردن نیازهایش دارد.

جهان هستی بر مبنایی محکم و متقن ایستاده و پابرجاست.

 انسان واسطه‌ای برای انتقال لطف و عنایت خدا به موجودات است.

چون مبنای این برهان صرفاً آموزه‌های دینی است.

 چون برهان نظم حتی به اثبات ناظم هم منجر نمی‌شود.

به این دلیل که برهان نظم حداکثر می‌تواند وجود خالق را اثبات کند.

چون براساس نظم موجود جهان نهایتاً می‌توان یک مدبر و ناظم را اثبات کرد.

عالم عقول سلسله عرضی از موجودات هستند که نسبت به هم تقدم و تأخری ندارند.

عالم عقول سلسله طولی از موجودات هستند که نسبت به هم تقدم و تأخر وجودی دارند.

عالم عقول نزد فلاسفه مسلمان سلسله عرضی از موجودات هستند که نسبت به هم رابطه وجوددهی دارند.

عالم عقول نزد فلاسفه مسلمان سلسله طولی از موجودات هستند که نسبت به هم رابطه وجوددهی ندارند.