شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 1130

زمین ز گریه ابر است چون بهشت نعیم/ هوا ز خنده برق است چون کُه سینا

کنار جوی پر از جامهای یاقوت است/ که شد به جوی درون رنگ آب چون صهبا

زمین به خوبی چون روی دلبر گلرخ/ هوا به خوشی چون طبع مردم دانا

شیدا شدهام چرا همی ننهی / زنجیر دو زلف بر من شیدا

زبان درکش ای مرد بسیاردان/ که فردا قلم نیست بر بیزبان

فراوانسخن باشد آگندهگوش/ نصیحت نگیرد مگر در خموش

چرا گوید آن چیز در خفیه مرد/ که گر فاش گردد، شود رویزرد

حذر کن ز نادان دهمرده گوی/ چو دانا یکی گوی و پرورده گوی

رسید موسم آن کز طرب چو نرگس مست/ نهد به پای قدح هر که شش درم دارد (مجاز-تشبیه)

قطع امید کرده نخواهد نعیم دهر/ شاخ بریده را نظری بر بهار نیست (تلمیح-تشخیص)

نی محزون مگر از تربت فرهاد دمید/ که کند شکوه ز هجران لب شیرینی (مجاز-تلمیح)

بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایه‌بان دارد/ بهار عارضش خطی به خون ارغوان دارد (تشبیه-استعاره)

در عشق ترک کام کن ترک حبوب و دام کن/ مر سنگ را زر نام کن شکر لقب نه بر جفا

عقل گوید پا منه کاندر فنا جز خار نیست/ عشق گوید عقل را کاندر  تو است آن خارها

گرچه درد عشق او خود راحت جان من است/ خون جانم گر بریزد او بود صد خون‌بها

برو ای غصه دمی زحمت خود کوته کن/ باده عشق بیا زود که جانت بزیا

سخن در پرده می‌گویم، چو گل از غنچه بیرون آی/که بیش از پنج روزی نیست حکم میر نوروزی (لحن تعلیمی)

شب عاشقان بی دل چه شبی دراز باشد/تو بیا کز اول شب در صبح باز باشد (لحن تغزلی)

چه سال‌های فراوان و عمرهای دراز/که خلق بر سر ما بر زمین بخواهد رفت (لحن طنز)

چنین گفت کامروز تخت و کلاه/مرا زیبد این تاج و گنج و سپاه (لحن حماسی)