شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18890

۴

٣

٢

١

الف ـ ب         
 

الف ـ پ         

پ ـ ت        

 ب ـ ت

به شادی دار دل را تا توانی / که بفزاید ز شادی زندگانی

چه بندی دل اندر سرای سپنج / چه نازی به گنج و چه نالی ز رنج

گر خندیدم ز خنده‌ام دل نگشاد / گر نالیدم ز ناله کارم نگشود

ننالم از غم هجرت چو وصل حاصل اوست / که زیر رنج بود گنج‌های پنهانی

جان چو شنید از صبا بوی سر زلف او / گفت روان می‌شود در پی آن آشنا            (شخصیت‌بخشی _ حس‌آمیزی)

جام رهاکن درو چشمه خورشید بین / زاینه بگذر نگر عکس رخ یار را                                                                        (تلمیح _ مجاز)

قبله هر ملّتی هست به سوی دگر / با رخ او فارغیم از همه قبله‌ها                                                                              (تکرار _ تشخیص)

چشمش اگر می‌کند میل به سوی همام / نیست مجال سخن، عاشق و چون و چرا؟                             (تشبیه _ نغمه حروف)