شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 256

زبان درکش ای مرد بسیاردان/ که فردا قلم نیست بر بیزبان

فراوانسخن باشد آگندهگوش/ نصیحت نگیرد مگر در خموش

چرا گوید آن چیز در خفیه مرد/ که گر فاش گردد، شود رویزرد

حذر کن ز نادان دهمرده گوی/ چو دانا یکی گوی و پرورده گوی

عنقا که یابد دام کس در پیش آن عنقا مگس/ ای عنکبوت عقل بس تا کی تنی این تار را

وگر عقل است آن پُر فن چرا عقلی بود دشمن/ که مکر عقل بد در تن کند بنیاد صورت را

چو ابرو را چنین کردی چه صورتهای چین کردی/ مرا بی عقل و دین کردی بر آن نقش و بر آن حورا

عقل گوید شش جهت حدست برون راه نیست/ عشق گوید راه هست و رفتهام من بارها

مگر که بر رخ من داغ عشق میبینی/ میان داغ نبشته که نحن نزّلنا

الست عشق رسید و هر آن که گفت بلی/ گواه گفت بلی هست صدهزار بلا

خرد نداند و حیران شود ز مذهب عشق/ اگرچه واقف باشد ز جمله مذهبها

شاخ عشق اندر ازل دان بیخ عشق اندر ابد/این شجر را تکیه بر عرش و ثری و ساق نیست

الف، ب

پ، ت

ب، ث

الف، ث

میل من سوی وصال و قصد او سوی فراق/ ترک کام خود گرفتم تا برآید کام دوست

عشقبازی را تحمل باید، ای دل پای دار/ گر ملالی بود، بود و گر خطایی رفت، رفت

اهل نظر دو عالم در یک نظر ببازند/ عشق است و داو اول بر نقد جان توان زد

گفتم اسرار غمت، هر چه بود گو می‌باش/ صبر از این بیش ندارم، چه کنم تا کی و چند؟