شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 12757

مدار صفر درجه، زمین سوخته، آینه‌های دردار

زمستان 62، داستان باستان، جای پای خون

ملاقات در شب آفتابی، دلاویزتر از سبز، داستان باستان

مدیر مدرسه، روزگار سپری‌شده مردم سالخورده، کشتی پهلوگرفته

شاعران این دوره از این جهت اهمیت دارند که باعث نوآوری و تکامل قابل توجّهی در شعر فارسی شدند.

شاعران عصر بازگشت به سبب فقر فرهنگی جامعه و سستی و رخوت حاکم بر ادبیات، به پیروی از اسلوب‌های کهن پرداختند.

شاعران این عصر، در سطوح زبانی، ادبی و فکری سبک خراسانی و هندی را مدنظر قرار دادند.

از قصیده‌سرایان مشهور این دوره می‌توان به مجمر اصفهانی و نشاط اصفهانی اشاره کرد.

چند از او سخن چو عقیق یمانی / چند از او لعل چو نگین درخشان (موازنه - تشبیه)

کمان بیکار گردد چون هدف از پای بنشیند / نه از رحم است اگر بر پای دارد آسمان ما را (واج‌آرایی - لف و نشر)

خضرم از آب بقا شست و صفا داد مرا / از فنا لخت شدم رخت بقا داد مرا (تکرار - تضاد)

هر خازنی به گنج امانت امین نبود / این قرعه را کشید مشیت به نام ما (تلمیح - اشتقاق)