شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16848

عاشق صادق از ملامت دوست/گر برنجد به دوست مَشمارش

وز سخن گفتنش چنان مستم/که ندانم جواب گفتارش

دوش آن غم دل که می‌نهفتم/باد سحرش ببرد سرپوش

میان خلق ندیدی چون دویدمت از پی/ زهی خجالت مردم چرا به سر ندویدم

نباشي بس ايمن به بازوي خويش / خورد گاو نادان ز پهلوي خويش                       

 چو روزي به سعي آوري سوي خويش / مكن تكيه بر زور بازوي خويش

چرا حق نمي‌بيني اي خودپرست / كه بازو به گردش درآورد و دست

 چو آيد به كوشيدنت خير پيش / به توفيق حق دان نه از سعي خويش