شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 15703

زر به کسی ده غرض کش بود آسیا و زر/با خجلی و مفلسی هیچ مکن معامله

عذری بنه ای دل که تو درویشی و او را / در مملکت حسن سر تاجوری هست

از جمال و از کمال لطف فقر/تا سحرگه بوده ام مدهوش من

رشته تسبیح اگر بگسست معذورم بدار/دستم اندر ساعد ساقی سیمین ساق بود

هرچه بر او تنگ گرفتند، کمربند خود را تنگ‌تر بست.

 مسلّماً اگر درها را به رویش نبسته بودند، شاید وضع جور دیگری بود.

پیرمرد در این سفرهای هر ساله به جست‌وجوی تسلّایی می‌رفت.

 پی‌بردیم راه دست خودش هم نیست. این بار اتاق از جا کنده شد.

پیش مثالش کند ستاره تواضع                     پیش مرادش کند زمانه مدارا

سرو هرچند سرافراز بود در بستان                  پیش بالای بلند تو فروتن باشد

صراحی بدو گفت: نشنیده‌ای                        تواضع ز گردن‌فرازان نکوست؟

من پیش تو بر زمین نهم سر                        کان پای بر آسمان نهاده