شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 13652

تو گویی که ایام شادی و عشرت/ به هم صحبتی عهد بستند و پیمان

شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل/ کجا دانند حال ما سبکباران ساحل ها

هر که چیزی دوست دارد جان و دل بر وی گمارد/ هر که محرابش تو باشی سر ز خلوت برنیارد

پشمینه پوش تندخو از عشق نشنیده است بو/ از مستی اش رمزی بگو تا ترک هشیاری کند

خرابم کن ای جان که از شهر ویران / خراجی نجوید نه دیوان نه سلطان

دلا تا کی چنین در قید آن زلف دو تا باشم / اسیر دام محنت بسته بردام بلا باشم

غمش در نهان‌خانۀ دل نشیند / به نازی که لیلی به محمل نشیند

همی‌داد گویی دل من گوایی / که باشد مرا از تو روزی جدایی

چهار

چهارده

شش

هشت