شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 15946

تراوش می‌کند خون دل از سیمای گفتارم / نسیم مشک در جیب صبا پنهان نمی‌ماند

به جای دعوی از حرفم تراوش می‌کند معنی / خم سربسته‌ام بوی شراب ساکنی دارم

بی خواست تراوش کند آه از دل پرخون / غواص نفس‌سوخته از آب برآید

از لب ساغر می راز تراوش نکند / ساکن کوی خرابات امین می‌باشد

با کمال احتیاج از خلق استغنا خوش است                با دهان خشک مردن بر لب دریا خوش است

خطر در آب زیر کاه بیش از بحر می‌باشد                   من از همواری این خلق ناهموار می‌ترسم

طریقت به جز خدمت خلق نیست                            به تسبیح و سجاده و دلق نیست

کدام جامه به از پرده‌پوشی خلق است                     بپوش چشم خود از عیب خلق و عریان باش

اینم قبول بس که بمیرم برآستان / تا نسبتم کنند که خدمتگزار اوست

ز مشتی خاک ما را آفریدی / چگونه شکر این نعمت گزاریم

دیده بینای مطلق در میان خلق و حق / از همه خلقش گزید و بر همه فرمان‌گزار

 سزای خدمت شایسته است لطف، چه منّت / ز خدمتم خجل و حقگزار خدمت خویشم