شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 12233

چرا قدر مردم ندانی ولیکن / تو مردم نه‌ای قدر مردم چه دانی

خرابی عالم ز تو هست پیدا / مباد آن‌که اندر جهان تو بمانی

ملکا مملکت به کام تو باد / ملک هم نام تو به نام تو باد

ساحت آسمان زمین تو گشت / خواجه‌ی اختران غلام تو باد

چون تو را روزگار داد به داد / تو چرا داد خویش نستانی

تا توانی به گرد شادی گرد / کایدت گاه آنکه نتوانی

ای خواجه مکن تا بتوانی طلب علم / کاندر طلب راتب هر روز بمانی

گر بی‌خردان قیمت این ملک ندانند / ای عقل خجل نیستم از تو که تو دانی

بی‌صتون ـ غافل ـ مختصر

بی‌ستون ـ غافل ـ مختصر

بی‌ستون ـ قافل ـ مختصر

بی‌ستون ـ غافل ـ مختسر

هر که نامخت از گذشت روزگار / نیز ناموزد ز هیچ آموزگار

معلّمت همه شوخی و دلبری آموخت / جفا و ناز و عتاب و ستمگری آموخت

چه خوش گفت با کودک آموزگار / که کاری نکردیم و شد روزگار

از این سان بود روز و روزگارش / نه یک همدم نه یک آموزگارش

سه تا

دو تا

یکی

چنین گروهی در ابیات نیست.

از هم‌نفسی که رنج دل خواهی برد                                   حقّا که هزار بار تنهایی به

تنها دل من است گرفتار در غمان                     یا خود در این زمانه دل شادمان کم است؟

آن نه تنهاست که با یاد تو انسی دارد                     تا نگویی که مرا طاقت تنهایی هست

مرا و یاد تو بگذار و کنج تنهایی                      که هر که با تو به خلوت بود نه تنهاییست