شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس چهارم : سبک شناسی قرن های 7 و 8 و 9 (سبک عراقی) | آزمون شماره 17435

خراسانی-عراقی

عراقی-عراقی

عراقی-خراسانی

خراسانی-خراسانی

رضا به داده بده وز جبین گره ‌بگشای / که بر من و تو در اختیار نگشادست

ای قوم به حج رفته کجایید کجایید / معشوق همین‌جاست بیاید بیایید

عشق بر من ز وفاداری معشوق خوش است / خوش بود عشق چو معشوق وفادار بود

امشب ز غمت میان خون خواهم خفت / وز بستر عافیت برون خواهم خفت

کامران باش و روان را از طرب با بهره‌دار / شادمان باش و جهان را بر مراد خویش خور

چون نیست خرد میان ایشان / درویش نه این، نه آن توانگر

شبان دانم که از درد جدایی / نیاسودم ز فریاد جهان‌سوز

باد بر باغ همی عرضه کند زرّ عیار / ابر بر کوه همی توده کند سیم حلال

دو چیز محال عقل است، خوردن بیش از رزق مقسوم و مردن پیش از وقت معلوم.

هر آن چه دانی که معلوم تو خواهد شد، به پرسیدن آن تعجیل مکن که هیبت سلطنت را زیان دارد.

دشمن به ملاطفت دوست نگردد بلکه طمع زیادت کند.

چون انسان بار امانت خواهدکشیدن، می باید که قوّت هر دو عالم به کمال او را باشد.