شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 15836

سخن ز حد مبر ای محتسب که مستی من/نه از پیاله خورشید و خم گردون است

رخت روز طرب را بامداد است/سر زلفت شب غم را سواد است

تویی کعبه به هر شهری که باشی/چو مکه نام آن خیر البلاد است.

به عشق طعنه «جامی» مزن که عاشق را/ عنان دل ز کف اختیار بیرون است.

عشق آتشی است در دل و آبی است در دو چشم/ با هر که عشق جفت است زین هر دو فرد نیست

عشرتی گر هست در دارالامان خامشی است/ غنچه‌سان با صد زبان خوش‌سخن خاموش باش

صفحۀ آیینه لغزشگاه پای خامه است/ زیر شمشیر حوادث جبهۀ بگشاده باش

درگلستان بلبل و در انجمن پروانه باش/ هرکجا دام تماشایی که بینی دانه باش