شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20391

بُخلش جایی رسیده کاو نگذارد / شوخ به گرمابه‌بان و موی به حجَام

بر مصطفی بهرِ رخصت دوید / از او خواست دستوری اما ندید

فروتن بود هر که دارد خرد / سپهرش همی در خرد پرورد

هر نفس آواز عشق می‌رسد از چپ و راست / ما به فلک می‌رویم عزم تماشا که راست

پنج، صفر

پنج، یک

سه، صفر

سه، یک

در ازل بست دلم با سر زلفت پیوند                                                                          تا ابد سرنکشد وز سر پیمان نرود

گر چه حافظ در رنجش زد و پیمان بشکست                                                         لطف او بین که به لطف از در ما بازآمد

ما که پیمان وفا با سر زلفت بستیم                                                                      به وفای تو که هم بر سر آن پیمانیم

با سر زلف شکن در شکنش عهد مبند                                                              که بدین واسطه ما بی سر و سامان شده ایم

ز خاک آفریدت خداوند پاک                      پس ای بنده افتادگی کن چو خاک

ز خاک آفریدت، چو آتش مباش                حریص و جهان‌سوز و سرکش مباش

چو گردن کشید آتش هولناک                    به بیچاره‌گی تن بیانداخت خاک

تواضع کند هوشمند گزین                        نهد شاخ پرمیوه سر بر زمین