شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 24181

به وقت نومیدی امیدوار باش و نومیدی را در امید بسته دان و امید را در نومیدی

متعلّقان دیوان را فرمود که مرسوم فلان را چندان که هست مضاعف کنید.

او را گفت: از آن بوستان که بودی ما را چه تحفه کرامت کردی؟

از هر گوشه‌‌ای توشه‌‌ای می‌‌جستم، دل را مکانی طلب می‌‌کردم و منزل 

اندیشه و فرهنگ‌ها دارد ز عشقت رنگ‌ها/ شب تا سحرگه چنگ‌ها ماه تو را حنانه‌ای

همچو شیر سخت‌دندان یا عقاب تیزچنگ/ تا مراد خویش را آری به چنگ آماده شو

زنِ چنگ‌زن چنگ در بر گرفت/ نخستین خروش مغان درگرفت

بنواز چنگ عشق به نغمات لم‌یزل/ کز چنگ‌های عشق تو جان است تارتار

ای صبحدم ببین که کجا می‌فرستمت / نزدیک آفتاب وفا می‌فرستمت

تخم وفاست دانه دل چون به دست توست / خواهی به زیر خاک کن و خواه زیر آب

ز میان برآر دستی مگر از میانجی تو / به کران برد زمانه غم بیکران ما را

بهار تازه بر او فر خجسته باد و بی او / زمانه را و جهان را بهار تازه مباد

کاربرد تاریخی فعل

بلندی جملات

تأکید بر اعتدال

استفاده از تضاد