شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20124

 زره لخت لخت و قبا چاک چاک/  سر و روی مردان پر از گرد و خاک
 

 آب اجل که هست گلوگیر خاص و عام/  بر حلق و بر دهان شما نیز بگذرد
 

دل و دینم شد و دلبر به ملامت برخاست/ گفت با ما منشین کز تو سلامت برخاست
 

 نگهبانی ملک و دولت بلاست/ گدا پادشاه است و نامش گداست

صاحب دیوان ما گویی نمی‌داند حساب / کاندر این طغرا نشان حسبه‌لله نیست

من ارچه در نظر یار خاکسار شدم / رقیب نیز چنین محترم نخواهد ماند

شد حلقه قامت من تا بعد از این رقیبت / زین در دگر نراند ما را به هیچ بابی

همه کس طالب یارند چه هشیار و چه مست / همه جا خانه‌ی عشق است چه مسجد چه کنشت

من چو پروانه ز شمع رخ او می‌سوزم / هیچ بر حال من او را نبود پروایی                   شخصیت‌بخشی _ حس‌آمیزی

دود آهم بر فلک چون سرو سر خواهد کشید / در چمن هر گه که یاد آن سهی‌بالا کنم        تلمیح _ جناس

کسی که جرعه کشد از سفال آن سر کو / کی آب خضر تمنّا کند ز جام جمش؟                      مجاز _ تلمیح

اشکم از شوق لب لعل تو چون یاقوت سرخ / چشمم از نادیدنت همچون در ازهر سفید      تشبیه _ شخصیت‌بخشی

دو تا، دو تا

دو تا، سه تا

چهار تا، دو تا

چهار تا، سه تا

کس به دور نرگست طرفی نبست از عافیت                                                          به که نفروشند مستوری به مستان شما

بیا ساقی بده ساغر به عشق ساقی کوثر                                                         دماغ جان ز می کن تر به عشق ساقی کوثر

چه سازی منع فانی زاهد از عشق                                                                تو در قسمت چنان و من چنینم

به جان خواجه و حق قدیم و عهد درست                                                           که مونس دم صبحم دعای دولت توست