شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 10350

تو بدین لعل گهربار که داري حیف است / که ثناي کف بخشنده داور نکنی

پیر خمّار تو را خشت سرخم نکند / تا گل قامتت از باده مخمّر نکنی

چشم دارم ز لب لعل تو من اي ساقی / که براتم به لب چشمۀ کوثر نکنی

چرخ مینا شکند شیشۀ عمر تو به سنگ / گر ز مینا می گلرنگ به ساغر نکنی

سعدی شوریده بی قرار چرایی/در پی چیزی که برقرار نماند

جان ماهی آب باشد صبر بی جان چون بود/چون که بی جان صبر نبود چون بود بی جان ز جان

مستی و عاشقیم برد ز دست/صبر ناید ز هیچ عاشق مست

به عشق اندر صبوری خام کاری است/بنای عاشقی بر بیقراری است 

طعنه بر خاری من ای گل بی‌خار مزن/ من به پای تو نشستم که چنین خوار شدم

همی مردمی نزد او خوار شد / دلش برده گنج و دینار شد

به فرمان شاهان دل آراسته / خرد را گزین کرده برخواسته

بدین خواسته نیست ما را نیاز / سخن چند گوییم چندین دراز