شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 566

به حق مهر و وفایی که میان من و توست / که نه مهر از تو بریدم، نه به کس پیوستم 

خدای را مددی ای رفیق ره تا من / به کوی میکده دیگر علم برافرازم

کاملان از عیب خود بیش از هنر یابند فيض / بهره طاووس از پا بیش از بال خود است 

چو محرم شدی از خود ایمن مباش / که محرم به یک نقطه مجرم شود

به تو حاصلی ندارد غم روزگار گفتن / که شبی ندیده باشی به درازنای سالی

عقل می خواست کزان شعله چراغ افروزد / برق غیرت بدرخشید و جهان بر هم زده

نماز در خم آن ابروان محرابی / کسی کند که به خون جگر طهارت کرد

بیرون ز لب تو ساقیا نیست / در دور، کسی که کام دارد

وین عشق تو در من آفریدستند / هرگز نرود ز زعفران زردی

چون دید که شمع جمع عشقم / اندوه تو در گدازم آورد

ندهد عاشق تو دل به کسی / به کسی چون دهد خلیفه خراج

آنان که بر جمال تو بگشاده‌اند چشم / یوسف به چشم همت ایشان جمیل نیست

مستفعلن فعلاتن مستفعلن فعل

مفعول فاعلات مفعولن مفاعلن

مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن

مستفعلن فاعلات مستفعلن فعل

مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن    

مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن

مفتعلن فاعلات مفتعلن فع        

فاعلاتن مفاعلن فعلن