شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 173

جایی که جان مردان باشد چو گوی گردان

چون باد بسی داشت سر زلف تو در سر

گاهی ز فخر تاج سر عالمی بلند

اسرار تو در زبان نمی گنجد

دل بگسل از جهان که جهان پایدار نیست / واثق مشو به او که به عهد استوار نیست

میان مجلس ما صورتی همی‌تابد / که آفتاب شد از شرم او نهان امشب

آسوده بدم نشسته در کنجی / کآمد غم عشق و حلقه بر در زد 

سرسبزی گلگون رخت را که بدیدم / چون طرۂ شبرنگ تو روزم سیه افتاد

ز خود چو مایه ندارد از آن بکاهد ماه

بخر به جان گرانمایه وصل جانان را

ای که می‌گویی برو تحصیل درس عشق کن

وگرنه تا به ابد مستعد هجران باش

وزن بیت، «مفعول مفاعلن مفاعیلن» است.

کلمه «خویشتن» با کلمه «گردد» هم وزن است. 

این بیت، با تقسیم بندی دیگر هجایی به صورت «مستفعل فاعلات مستفعل» نوشته می شود. 

کلمه «گور» با کلمه «نامه» هم وزن است.

--U-UU-UU--

--U-U-UU---

--U--U--UU-

--U---U---U-