شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس پنجم: هماهنگی پاره‌های کلام | آزمون شماره 25492

شنیدن

برچیدن

گرویدن

گفتن

با امیدی گرم و شادی‌بخش                        

 مرا در سپاهان یکی‌ یار بود

از جدایی‌ها شکایت می‌کند   

تو را در دل درخت مهربانی

چو عشقش بر آرد سر از بی‌قراری

شاد باش ای عشق خوش سودای ما

جهان را بدیدم وفایی ندارد

چو در مردم آرام و قوّت ندید

سر بنهم من که مرا سر خوش است / راه تو پیما که سرت ناخوش است

 من که با مویی به قوّت برنیایم ای عجب / با یکی افتاده‌ام کاو بگسلد زنجیر را

 جسم مرا خاک کنی، خاک مرا پاک کنی / باز مرا نقش کنی ماه عذاری صنما

چو از حیرت گذر یابد صفات آن را که دریابد / خمش که بس شکسته شد عبارت ها و عبرت ها