شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20814

کوچه زنجیر بن بست است در ظاهر، ولی / هر که رفت آنجا سر از صحرا برون می‌آورد 

بر سبکباران بود موج خطر باد مراد / گفت گلیم خویش از دریا برون می‌آورد 

از قضا نتوان به دست و پای کوشش شد خلاص / ماهیان را کی پر از دریا برون می‌آوری؟

نیست، صائب در زمین شور باران را اثر / از کدورت کی مرا صهبا (شراب) برون می‌آورد؟

برای بردن اجساد، ماشین نداشتیم و آمبولانس‌ها ترجیح می‌دادند مجروحان را جابه‌جا کنند.

زیر لوله‌های نفت به حالت سینه‌خیز دراز کشیده بودند و توجه مرا به خود جلب کردند.

صبح روز بعد، با صدای همهمه‌ی بیرون، سراسیمه، بلند شدیم.

مقنه‌ام را تکان دادم، به جیب‌هایم اشاره کردند، آستر جیب‌هایم را بیرون کشیدم.

در ره او نبود سنگ و اگر باشد نیز / جز گهر از سر هر سنگ به پایی نرسد

هر شب من بیچاره در وقت سپیده‌دم / بر خاک سر کویت، تا کی گهر اندازم؟

کلکت گهر فشاند و این بس شگفت نیست / کاو را همیشه بحر عمان است در جوار

بارم ده از کرم سوی خود تا به سوز دل / در پای دم‌به‌دم گهر از دیده بارمت

هنگامِ آن‌که خلعه دهد باغ را بهار / آن گنجِ زرفشانِ خزان اختیار کرد             «اختیار کرد» در مصراع دوم

بر اسبِ بخت کرد سوارم به تازگی / تا خلعتم ممزّج اسب و سوار کرد             «کرد» در مصراع اوّل

هر دم به آبِ شُکر وضو تازه می‌کنم / تا فرض شکرِ او بتوانم گزار کرد             «کرد» در مصراع دوم

چون چرخ در رکوع و چو مهتاب در سجود / بردم نماز آن‌که مرا زیر بار کرد       «نماز بردم» در مصراع دوم