شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 16876

هرکه چیزی دوست دارد جان و دل بر وی گمارد/ هر که محرابش تو باشی سر ز خلوت برنیارد

ماهرویا روی خوب از من متاب/ بی‌‌خطا کشتن چه می‌‌بینی صواب

دلا چندم بریزی خون دیده شرم دار آخر/ تو نیز ای دیده خوابی کن مراد دل برآر آخر

اگر برخیزد از دستم که با دلدار بنشینم/ زجام وصل می نوشم ز باغ عیش گل چینم

بگو ای پیک مشتاقان بدان حضرت که مهجوری / سلامی گر نمی‌شاید جوابی هم نمی‌ارزد؟

ز فرزین بند آن رخ من چه شهماتم چه شهماتم / مکن ای شه مکافاتم مکن ای شه مکافاتم

زهی دریای گوهربخش موج‌انگیز پهناور / نه آن را غایت و پایان نه آن را ساحل و معبر

ترسم در این دل‌های شب از سینه آهی سر زند / برقی ز دل بیرون جهد آتش به جاهی در زند

بسا هوشمندا که در کوی عشق / چو من عاقل آیند و شیدا روند

تا کجا می‌آزمایی ای خدا این سرزمین را / کودکان از خواب این افسانه بیداری ندارند

رَستم از این نفس و هوا زنده بلا مرده بلا / زنده و مرده وطنم نیست به‌جز فضل خدا

بی تو حرام است به خلوت نشست / حیف بود در به چنین روی بست

شوم غلام _ عاشقان را _ عزیز _ شکسته‌اند

کنم قربان _ آسمانی _ قدیمی _ را ببرد

جمشیدم _ مستانه‌ای _ آرام _ درشکند

جهان رانم _ نسیمی _ آسمانی _ مست کند