شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17062

نیست روشن‌گهر از سختی دوران دل‌تنگ / خون یاقوت همان جوش زند در رگ سنگ

ناامید از روشنی ای دل، به تاریکی مباش / زان که شام هجر را صبح وصالی در پی است

شِکوه از سختی ایام ز کم ظرفی‌هاست / جوی شیر است مرا پیش هر رگ سنگ

هر آن دل را که سوزی نیست دل نیست / دل‌ افسرده غیر از آب و گل نیست

همه سهم من از عشق تو غم بود، ولی / دوست دارم که تو را شاد ببینم، ای دوست

غم خود را ز دشمن می‌کنم پنهان که می‌دانم / ز اندوهم بسی شادی کند این هم غم دیگر‎

غم از شادی بزاید، شادی از غم / چه غم دارم که غیر از غم ندارم

پار گذشت آن چه دیدی از غم و شادی / بگذرد امسال و همچو پار نماند

چون خضر دید آن لب جان‌بخش دل‌فریب                                                     گفتا که آب چشمة حیوان دهان توست

از رشک آفتاب جمالت بر آسمان                                                               هر ماه، ماه دیدم چون ابروان توست

صد پیرهن قبا کنم از خرمی اگر                                                              بینم که دست من چو کمر در میان توست

هرگز نشان ز چشمة کوثر شنیده‌ای؟                                                             کو را نشانی از دهن بی‌نشان توست