شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 6: آرایه‌های ادبی | آزمون شماره 9636

آفتاب ارچه صورتش پیداست / معنی خویش در نهان به تو داد

مرغ مرده است دل که صید تو نیست / به تو زنده است هر که جان به تو داد

بخٍ بخٍ ای دل که دوست در پیری / این چنین دولت جوان به تو داد

آن حیاتی که روح زنده بدوست / از دو لعل شکرفشان به تو داد

زلف آشفته او موجب جمعیت ماست/ چون چنین است پس آشفته‌ترش باید کرد

سفر دراز نباشد به پای طالب دوست/ که خار دشت محبت گل است و ریحان است

ز هر چه هست گزیر است و ناگزیر از دوست/ به قول هر که جهان مهر برمگیر از دوست

به هر طریق که باشد اسیر دشمن را/ توان خرید و نشاید خرید اسیر از دوست

آزاد بنده‌ای که بُوَد در رکاب تو/ خرم ولایتی که تو آن‌جا سفر کنی

بر راستی بال نظر کرد و چنین گفت/ امروز همه روی جهان زیر پر ماست

چو پرسیدی از حال ما نیک و بد/ بگوییم شه را همه حال خود

مثال عشق پیدایی و پنهان/ ندیدم هم چو تو پیدا و پنهان

ث ـ پ ـ الف ـ ب ـ ت

ب ـ ث ـ ت ـ پ ـ الف

ب ـ ث ـ الف ـ پ ـ ت

ث ـ پ ـ ت ـ ب ـ الف