شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 23059

از عصا در عهد پیری کم نشد گمراهی‌ام / پای دیگر بهر لغزیدن به دست آمد مرا

آن‌چه در ایام پیری کم شد از نور بصر / باعث افزونی نور بصیرت شد مرا

محنت پیری نمی‌بود این قدر ناخوشگوار / محو اگر می‌شد ز خاطر یاد برنایی مرا

در جوانی می‌گرفتم من که تیغ از دست کوه / عاقبت پیری گرفت از دست‌ گیرایی مرا

گر زان که روی و موی تو آشوب عالم است / ما را شبی مبارک و روزی خجسته است

رخ تو پرده دیبای ششتری بدرید / لب تو نامزد قند عسکری بشکست

هر کس که سرو گفت قدت را به راستی / او را معیّن است که همّت بلند نیست

چون به یاد نرگس مستت روم در زیر خاک / روز محشر سر برآرم از لحد مست و خراب

هر که بر زیردستان نبخشاید به جور زبردستان گرفتار آید.

خردمندی که بخورد و بدهد به از عابد که روزه دارد و بنهد.

دو چیز محال عقل است، خوردن بیش از رزق مقسوم(=تقسیم شده) و مردن پیش از وقت معلوم.

از نفس‌پرور هنروری نیاید و بی‌هنر، سروری را نشاید.