شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس نهم : استعاره

در کدام گزینه «استعاره آشکار» بیشتر به‌کار رفته است؟

چو عاشق می‌شدم گفتم که بردم گوهر مقصود / ندانستم که این دریا چه موج خون‌فشان دارد

چه آسان می‌نمود اوّل غم دریا به بوی سود / غلط کردم که این طوفان به صد گوهر نمی‌ارزد

ایمنی جستم ز ویرانی ندانستم که چرخ / گنج خواهد خواست جای باج از این ملک خراب

می‌رسانم شبنم خود را به خورشید بلند / تا به چند از لاله دندان بر جگر باشد مرا

در بیت «نفسی بیا و بنشین، سخنی بگو و بشنو / که به تشنگی بمُردم بَرِ آب زندگانی» چند استعاره مصرّحه وجود دارد و آن‌ها کدامند؟

دو تا: آب، زندگانی

دو تا: تشنگی، آب زندگانی

سه تا: سخن، نفس، آب

سه تا: نفس، تشنگی، زندگانی

در کدام بیت هر دو استعاره مصرّحه و مکنیّه وجود دارد؟

خـون گـریـه کند غنچه به دامان گلستان هـر گـه کـه بـه یـاد لـب خـنـدان افـتد

من که در افسونگری افسانه‌ام در روزگار نـرگـس افـسـونـگر ساقی مرا افسانه کرد

گـر بـدیـن پسته خندان به چمن بنشینی غـنـچـه از شـاخ بـه صد آه و فغان برخیزد

مـشکن دل مرد خدا زیرا که بازوی قضا صد کافر اندازد ز پا تا یک مسلمان پرورد

در همه‌ی گزینه‌ها با ذکر مشبّه و ویژگی مشبّه‌به آرایه‌ی استعاره به وجود آمده است، به‌جز .......

ای گل، چو آمدی ز زمین گو چگونه‌اند / آن روی‌ها که در ته گرد فنا شدند؟

حال گیسوی تو از باد صبا می‌پرسم / گر چه باد است حدیثی که صبا می‌گوید

ای بت نامهربان بیا و بیاموز / از سخن من حدیث مهر و وفا را

من آن کبوتر بام حقیقتم که طیور / مرا ز کنگره‌ی عرش می‌زنند صلا

در مصراع اول همهٔ ابیات به‌جز بیت ....... «تشخیص» به کار رفته است.

به تیره‌روزی من چشم روزگار گریست / ندانم آن مه تابان چه در کمان دارد

شب‌ها منم و چشمک محزون ثریا / با اشک غم و زمزمهٔ راز و نیازت

هر سر خاری به مجنون ناز دیگر می‌کند / نافهٔ لیلی مگر امروز از صحرا گذشت

خون شد دلم از حسرت آن لعل روان‌بخش / ای دُرج محبّت به همان مُهر و نشان باش

شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس نهم : استعاره | آزمون شماره 17394