شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 9763

درختان را به خلعت نوروزی قبای سبز ورق در بر گرفته و اطفال شاخ را به قدوم موسم ربیع کلاه شکوفه بر سر نهاده.

پادشاهی چون محمود این جهان بدو داد و پادشاهی چون مسعود آن جهان.

هر روز کسی در کف دست دیگری انتخاب های فردایش را می بیند و اگر لبخندی بزنیم، کارمان تمام است.

روا باشد که ما این کتاب را به زبان پارسی گردانیم، مر آن را که او تازی نداند.

بی‌ روی و قامت و لب جان‌بخش دلکشت / ترک بهشت و طوبی و کوثر گرفته‌ایم

مرا که چشم ارادت به روی و موی تو باشد / دلیل صدق نباشد نظر به لاله و سنبل

روی است ماه‌پیکر و موی است مشکبوی / هر لاله‌ای که می‌دمد از خاک و سنبلی

به حسن خال و بناگوش اگر نظر نکنی / نظر تو با قد و بالای خود نیندازی

نغمهٔ بلبل شیراز نرفته است ز یادم / «دوستان منع کنندم که چرا دل به تو دادم»

عشق مطلق، کمال  مطلق  او/ «وحده لا اله الّا هو»

خیز تا خاطر بدان ترک سمرقندی دهیم/ کز نسیمش «بوی جوی مولیان آید همی»

سجده می‌آرند خورشید و مه و انجم تو را / قسمت «یوسف» نشد در خواب، بازاری چنین