شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 15596

آن پرشکسته مرغ اسیرم که فصل گل / صیاد غم فکند به کنج قفس مرا

بودم هوس که کشته شوم زیر تیغ دوست / دردا که او نکشت و کُشد این هوس مرا

آتش دگر به خرمن جانم چه می‌زنی / ای برق فتنه یک نگه گرم کن مرا

تا رفتی از کنار من ای شاه ملک دل / صف بسته است لشکر غم پیش و پس مرا

 ای دل، صبور باش و مخور غم که عاقبت / این شام، صبح گردد و این شب، سحر شود

چو گوش چرخ و زمین و ستاره در کف توست / کجا روند همان‌جا که گفته‌ای که بیا

 تا گل روی تو دیدم همه گل‌ها خارند / تا تو را یار گرفتم، همه خلق اغیارند

 هر چه نتوانیم با خود برد از این عبرت‌سرا / هست تا فرصت، برون از خانه می‌ریزیم ما