شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس پنجم : پایه های آوایی همسان (1) | آزمون شماره 10718

دلم جز مهر مهرویان طریقی برنمی‌گیرد/ ز هر در می‌دهم پندش ولیکن درنمی‌گیرد

احتراز از عشق می‍‌کردم ولی بی‌حاصل است/ هر که از اول تصور می‌کند فرجام را

هر کسی کو دور ماند از اصل خویش/ بازجوید روزگار وصل خویش

چون به هر معنی که بینی تکیه بر ایام نیست/ حیف باشد خواجو ار ضایع کنی ایام را

وجودی دارم از مهرت گدازان: مفاعیلن مفاعیلن فعولن

ما به یک شربت چنین بی‌خود شدیم: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن

همی‌نالید و با گل راز می‌کرد: مفاعیلن مفاعیلن فعولن

دیگران چندین قدح چون خورده‌اند: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن

همین است پیغام گل‌های رعنا

همه کس را تن و اندام و جمال است و جوانی

روی نیاورد به من یار که معیوب بدم

رها کن که نامم به ننگی برآید

هر چه عیان بود نهان آمدند: مفتعلن مفتعلن فاعلن

که به صد منزلت از خاک درت خاک‌تر است: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلاتن

ز هر کشوری گرد کن مهتران: فعولن فعولن فعولن فعل

هم او که دلتنگت کند سرسبز و گلگونت کند: مستفعلن مستفعلن مستفعلن مستفعلن