شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - درس هفتم : باران محبّت

همة ابیات با بیت زیر قرابت مفهومی دارند، به‌جز: «پیش از آن روزی که جان را با بدن شد اتّحاد عشق تو با جان من بودند یاران قدیم»

از سر تعمیر دل بگذر که معماران عشق روز اوّل رنگ این ویرانه ویران ریختند

هنوز بلبل و پروانه در عدم بودند که عشق روی تو گل کرد و خارخارم سوخت

بر آن لب خال مشکین چیست، نقّاش ازل گویا ز کار خویش چیزی را که خوش کرده نشان کرده

جنون طرازی (شوریدگی) ما نیست «صائب» امروزی میان ما و جنون آشنایی ازل است

در کدام گزینه نادرستی املایی وجود دارد؟

نکته ناسنجیده گفتم دلبرا معذور دار

عشوه‌ای فرمای تا من تبع را موزون کنم

زانک کس را از خدا عاری نبود

حاسد حق هیچ دیاری نبود

پیوسته کشندۀ غرامت باشند

از دل همه روزه در غرابت افتند

لیک دادش حق چنین خوف وجع

تا مصالح حاصل آید در تبع

معنی واژه‌ی «شور» در همه‌ی گزینه‌ها یکسان است، به‌جز ....... .

چو شور طرب در نهاد آمدش / ز دهقان دوشینه یاد آمدش

سعدی شیرین سخن این همه شور از کجاست / شاهد ما آیتی است این همه تفسیر او

غم و شادمانی بباید کشید / ز هر شور و تلخی بباید چشید

شور شراب عشق تو آن نفسم رود ز سر / کاین سر پرهوس شود خاک در سرای تو

آرایه‌های «استعاره، کنایه، حسن تعلیل» در بیت گزینهٔ....... آمده است.

داروی درد شوق را با همه علم عاجزم / چارهٔ کار عشق را با همه عقل جاهلم

ای آفتاب حسن، برون آ دمی ز ابر / کان چهرهٔ مشعشعِ تابانم آرزوست

سیر چشمان را نسازد تنگ دستی دربه‌در / حلقه خود را از تهی چشمی به هر در می‌زند

عشق چون آید برد هوش دل فرزانه را / دزد دانا می‌کشد اول چراغ خانه را

کدام گزینه با بیت «نانم افزود و آبرویم کاست/ بینوایی به از مذلّت خواست»، تناسب معنایی کم‌تری دارد؟

بهر روغن آبروی خود چرا ریزم به خاک؟/ تا چراغ از آب خود همچون گهر سوزد مرا

پشتم ز بار منّت ساحل شکسته شد/ آسوده کشتی‌ای که به بحر خطر فتاد

دریا نه کریمی است که بی‌خواست نبخشد/ بیهوده صدف باز دهن را به طلب کرد

پوست بر تن، خضر را از زهر منّت، سبز شد/ حفظ اب روی خود از آب حیوان خوش‌تر است

شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - درس هفتم : باران محبّت | آزمون شماره 2563