شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - درس پنجم: بیداد ظالمان | آزمون شماره 19157

موضوع اصلی سروده ها و نوشته هایش، ستایش آزادی و آزادی خواهی و دعوت به مبارزه در برابر بیدادگران است.

سروده ها و نوشته های آن تجلّی مبارزه‌ی یک ملّت؛ عوامل استبداد داخلی یا تجاوز بیگانگان است.

ادب مقاومت، خواننده را  به ایستادگی، مبارزه و سازش پذیری در برابر ظلم و ستم دعوت می کند.

بازگو کردن تفکّر آگاهی بخش یا انتقادی و عدالت خواهی، بیدادگری، ستم ستیزی و حق جویی است.

ما به روی تازه در گلزار عالم همچو سرو / تنگدستی را ز چشم این و آن پوشیده ایم 

غافل ز حال طوطی شیرین زبان مباش / با سبز کرده های سخن سرگران مباش 

دل شیرین غبارآلود غیرت می شود صائب / وگرنه پنجه ای در پنجه فریاد می کردم

نکردم رو ترش از سرزنش در عاشقی هرگز / زیان چو شمع دایم در دهان گاز می کردم

عشق چون آید برد هوش دل فرزانه را               دزد دانا می‌کُشد اول چراغ خانه را

سینه گو شعله آتشکده فارس بکُش        دیده گو آب رخ دجله‌ی بغداد ببر

یا رب مگیرش ارچه دل چون کبوترم      افکند و کُشت و عزت صید حرم نداشت

تو برخیز، که اصلاح چراغ می‌کنم و چراغ را در اصطلاح کردن بکش.

ای مرغ سحر عشق ز پروانه بیاموز/  کان سوخته را جان شد و آواز نیامد

این مدعیان در طلبش بی‌خبرانند/ کان را که خبر شد خبری باز نیامد

افتادۀ تو شد دلم ای دوست دست گیر/ در پای مفکنش که چنین دل کم اوفتد 

در تفکر عقل مسکین پایمال عشق شد/ با پریشانی دل شوریده چشم خواب داشت